Bergschoenen

Welke categorieën bergschoenen zijn er?

Bergschoenen zijn ingedeeld in categorieën die de zwaarte van het terrein aangeven. Categorie B zijn klassieke bergwandelschoenen met een stevige maar nog buigzame zool en een hoge schacht; geschikt voor wandelingen in de Alpen en Pyreneeën, huttentochten op gemarkeerde paden en meerdaagse trektochten met rugzak. De zool buigt bij de afwikkeling maar biedt duidelijk meer weerstand dan een allround wandelschoen, wat de voet beter beschermt bij stappen op stenen en kiezels. Categorie B/C heeft een hogere schacht en een stijvere zool dan een B-schoen; geschikt voor ruwer alpin terrein boven de boomgrens, technische huttentochten en wandelingen waarbij de route gedeeltelijk buiten gebaande paden loopt. Categorieën C en D schoenen hebben een vrijwel stijve zool en zijn bestand tegen gebruik met halfautomatische stijgijzers; bedoeld voor zware alpiene tochten over sneeuwvelden en technisch rotsig terrein. Voor de meeste wandelaars die huttentochten maken in de Alpen is een categorie B of B/C-schoen de meest praktische keuze.

Wanneer heb je bergschoenen nodig in plaats van wandelschoenen?

De overgang van wandelschoenen naar bergschoenen is zinvol zodra het terrein rotsachtig en technisch wordt, de bepakking zwaar is of de route boven de boomgrens uitkomt. Op gemarkeerde bergpaden in de Alpen en Pyreneeën op lager niveau volstaat een categorie B-schoen; op technische routes met losse stenen, steile afdalingen en onverharde paden biedt de stevigere zool en hogere schacht een directe veiligheidstoevoeging. Bij een rugzak van meer dan tien kilo verdeelt de stijvere constructie de belasting op voet en enkel beter dan een soepelere wandelschoen. Voor eenvoudige huttentochten op goed begaanbare bergpaden volstaat een stevige categorie A/B wandelschoen; voor huttentochten op ruiger terrein met hoogtemeters en losse ondergrond is een categorie B de minimum aanbeveling. Op paden met sneeuwresten en gletsjerpassages is een categorie C of D vereist.

Waar let je op bij het kiezen van bergschoenen?

Vier kenmerken zijn bepalend. Ten eerste de zoolstijfheid: buig de schoen bij de teen en hiel in een torsiebeweging; een categorie B geeft duidelijke weerstand maar buigt nog, een B/C buigt nauwelijks en een C-schoen is vrijwel star. Ten tweede de pasvorm: er moet minimaal een duimbreedte ruimte voor de tenen zijn; bij bergschoenen is dit extra belangrijk omdat bij steile afdalingen de voet naar voren schuift en de tenen zonder ruimte pijnlijk tegen de neuskap botsen. Ten derde het materiaal: leer is robuuster, duurzamer en vormt zich naar de voet maar vraagt een langere inlooptijd; synthetisch materiaal is lichter en droogt sneller. Ten vierde het gewicht: bergschoenen zijn zwaarder dan wandelschoenen door de stevigere constructie; kies het lichtste model dat nog voldoende stijfheid biedt voor het beoogde terrein, want elk extra gram telt bij lange klim- en daaltochten.

Wat is het verschil tussen bergschoenen en wandelschoenen?

Het meest tastbare verschil zit in de zoolstijfheid en schachthoogte. Wandelschoenen in categorie A en A/B hebben een flexibele zool die de voet vrij laat afwikkelen; ze zijn licht, comfortabel op vlak terrein maar bieden onvoldoende bescherming en stabiliteit op rotsachtig bergterrein. Bergschoenen vanaf categorie B hebben een stevigere zool die de voetzool beschermt bij stappen op stenen en kiezels, een hogere schacht die de enkel ondersteunt op oneffen terrein en een groffer profielprofiel voor grip op natte rotsen en modderige bergpaden. Hoe hoger de categorie, hoe stijver de zool en hoe minder flexibel de schoen; dat is een voordeel op technisch terrein maar minder comfortabel op vlakke paden.